دوست دارم بنویسم. ولی نه اینجا. و نه حتی الان. یه زمانی نوشتن تو وبلاگ رو دوست داشتم. ولی الان دیگه دوست ندارم. خیلی چیزا هست که دلم میخواد ازشون بنویسم ولی به خودم قول دادم فعلاً ننویسم. دلم میخواد

کاش میشد همونجوری که تابستون همش گرمه و آفتابه٬ پاییز هم همش خنک و سرد و بارونی باشه. زمستون هم همش سرد و برفی باشه. ولی حیف که حالا حالاها مونده تا آب و هوا به تقویم برسه.به وقتِ تقویم٬ پاییز جان تشریف آوردن.

دلم میخواست برای اولین بار تو زندگیم نگم این جمله رو. نگم کم آوردم... ولی بعضی آدما آفریده شدن برای کم آوردن. منم جزو همونهام. دیگه تا ابد مطمئنم که هیچوقت از پسش برنمیام. من اشتباهیام! من باید یه

چرا اینقدر قشنگ بود؟باورم نمیشه اینقدر قشنگ بود!خیلی دوستش دارم... The Garden Of Words 2013

من یه قاتلم...قاتل تمام سالهای زندگیم...قاتل تمام ماههای زندگیم...قاتل تمام هفتههای زندگیم...قاتل تمام روزهای زندگیم...قاتل تمام ساعتهای زندگیم...قاتل تمام دقیقههای زندگیم...قاتل تمام ثانیههای زندگیم...

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد جلوهای کرد رخت دید ملک عشق نداشت عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد مدعی خواست که آید به تماشاگه راز

دیگه دنیا بی تو جایی واسه موندن نداره این پرنده آسمون داره ولی شوق پریدن نداره آروم آروم شب و روزامو دارم سر میکنم آخه این کوچهی بنبست که دویدن نداره + راز سر بسته رضا صادقی